Z głębokim smutkiem przyjęliśmy wiadomość, że 13 października 2017 r. w Warszawie zmarł dr Stanisław Wyganowski – przewodniczący Rady Unii Metropolii Polskich w pierwszej kadencji odrodzonego samorządu.

W styczniu 1990 r. premier Tadeusz Mazowiecki powierzył Stanisławowi Wyganowskiemu pełnienie obowiązków prezydenta m.st. Warszawy, obarczając Go odpowiedzialnością za przeprowadzenie zmiany ustrojowej w stolicy Rzeczypospolitej. 25 czerwca 1990 Zgromadzenie Wyborcze Warszawy, składające się z wszystkich radnych ówczesnych siedmiu gmin-dzielnic, wybrało dr. Wyganowskiego na prezydenta m.st. Warszawy.

Mimo ogromu pracy związanej ze zmiana ustrojową w Warszawie, prezydent Wyganowski jeszcze w 1990 r. zorganizował reprezentację głównych miast kraju. 20 października 1990 r. wspólnie z prezydentami Gdańska, Krakowa, Poznania i Wrocławia założył Unię Metropolii Polskich. W roku 1993 został pierwszym przewodniczącym strony samorządowej Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego.

Zakończywszy w 1994 roku swą misję w Warszawie, pozostał aktywny jako doradca kolejnych zarządów UMP. W wielu innych środowiskach – m.in. wobec kolejnych premierów – promował konsolidację zarządzania regionami metropolitalnymi. Zabiegał także o wprowadzenie europejskich standardów w planowaniu miast i prawie urbanistycznym. W latach 1997-2000 był prezesem Towarzystwa Urbanistów Polskich.

Zasługi dr. Wyganowskiego uhonorowano m.in. Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Armii Krajowej, honorowym obywatelstwem m.st. Warszawy i honorowym członkostwem TUP.

Stanisław Wyganowski urodził się 7 grudnia 1919 r. w Ligocie w powiecie łaskim. Ukończył Szkołę Główną Handlową w Warszawie. Walczył w kampanii wrześniowej oraz w AK w Kieleckim. Od 1950 pracował w Instytucie Budownictwa Mieszkaniowego, Biurze Projektów Warszawa Północny-Wschód, Pracowni Urbanistycznej Województwa Warszawskiego. W latach 1960-72 w Instytucie Urbanistyki i Architektury, a następnie do 1974 w Instytucie Gospodarki Mieszkaniowej. W latach 1968–1972 był członkiem Komitetu Przestrzennego Zagospodarowania Kraju oraz Komitetu Architektury i Urbanistyki Polskiej Akademii Nauk. W latach 1974-80 przebywał na kontrakcie w Algierii, pracując nad planem miasta Algier. W latach 80-82 był docentem w Instytucie Kształtowania Środowiska, członkiem władz Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność”. W 1990 r. przerwał emeryturę podejmując obowiązki prezydenta Warszawy.